Werk aan de winkel

We zijn nu zo'n beetje een week op ons stekkie en al aardig gewend, ook aan het eten. Het aantal keren dat ik rijst heb gegeten is niet bij te houden, ik eet het hier in ieder geval vaker dan in Nederland.:p Maar het smaakt prima, ook als ontbijt! Het is ook niet dat we alleen maar rijst krijgen, er zit ook groente bij en een sausje, dus dat valt allemaal heel erg mee. Ik heb me deze week ook aan kip gewaagd, het was heerlijk om weer eens vlees te eten en ik ben er niet ziek van geworden, dus voor herhaling vatbaar!

Met mijn enkel gaat het aardig goed. Het is nog niet helemaal zoals het wezen moet en echt sporten wordt hem nog even niet, maar ik kan zonder pijn lopen en fietsen dus dat is wel fijn! Verder is het nog even rustig aan doen.;)

We zijn inmiddels begonnen met de stage, dat wil zeggen dat we de scholen bij langs zijn geweest en ook leden van de organisatie NEST hebben ontmoet. Dinsdag zijn we bij 3 scholen geweest en woensdag hebben we de overige 4 scholen bezocht. Tijdens de bezoeken kwamen we erachter dat het project op heel veel scholen stil is komen te liggen en dat veel materialen die vorig jaar zijn aangeschaft nog in plastic zaten. Dit omdat de overheid geen prioriteit stelt aan sportlessen en deze dus niet ingeroosterd zijn. Er zijn docenten die sport kunnen geven naast andere lessen, maar worden niet aangemoedigd om ook daadwerkelijk sportles te gaan geven omdat zij er persoonlijk op worden aangekeken wanneer kinderen andere vakken niet halen. De kinderen krijgen nu alleen sport wanneer andere lessen uitvallen. Wij denken zelf dat het geen zin heeft om op deze manier het project voort te zetten, omdat het er dan op neerkomt dat we 4 maanden les gaan geven en het vervolgens weer stil komt te liggen wanneer wij weer naar Nederland vertrekken. Gelukkig waren er ook scholen die de materialen wel gebruikt hebben en zelfs nieuwe hebben aangeschaft omdat het andere door veel gebruik was stuk gegaan.
Vanmiddag hebben we een gesprek met alle directeuren van de scholen en het hoofd van NEST om dit probleem op te lossen en ervoor te zorgen dat er op alle scholen een vast moment ingeroosterd kan worden om te sporten zodat het project niet weer stil komt te liggen wanneer wij weggaan. Genoeg te doen dus voorlopig!

We hebben nu trouwens draadloos internet en een schema met tijden waarop we stroom hebben. Op maandag, woensdag en vrijdag hebben we stroom van 's morgens 8 tot 's middags 4 en van 's avonds 8 tot 6 de volgende ochtend. Dinsdag, donderdag en zaterdag hebben we 's ochtends dus tot 6 stroom en vervolgens vanaf 's morgens 11 tot's avonds 6. Zondag is ons nog niet helemaal duidelijk hoe het dan zit met de stroom.. Skype, facebook of msn is dus het handigst op maandag, woensdag of vrijdag. Als je een keer af wil spreken, mail dan maar ([email protected])!'

Liefs vanuit Nepal!

Nieuw huis en nieuwe familie!

Zaterdagochtend zijn we om 7 uur met een taxi richting de opstapplaats van de jeep gegaan. Daar hebben we afscheid van Madan genomen (tijdelijk dan, want we gaan daar nog wel weer heen wanneer we weer terug in Kathmandu komen). Vervolgens moesten we nog even wachten tot onze jeepchauffeur genoeg mensen had om met hem mee te gaan voordat we konden gaan. Toen we eindelijk reden.

De jeeptocht was een hele ervaring! We begonnen de rit met soort van Nepalese 538 muziek en we eindigden de rit met de meer traditionele Nepese muziek. Bij elke bocht werd er hard getoeterd om de eventuele tegenliggers te waarschuwen. Verder was het uitzicht door de bergen echt supermooi. Onze chauffeur had de gang er goed in, dat er mensen voor en achterin moesten overgeven maakte denk ik niks uit.. daar waren de raampjes voor. Gelukkig hebben we hier zelf geen last van gehad.

Rond de middag kwamen we aan in Hetauda en hebben we Laxmi bericht gedaan dat we gearriveerd waren. Zij had bruiloft van 2 nichtjes (van 9 en 11 jaar oud!) samen met nog 82 andere meisjes van ongeveer die leeftijd of zelfs nog jonger uit dezelfde kaste. Hindoeïstische meisjes trouwen namelijk 3 keer: de eerste keer met de aarde, de tweede keer met de zon en de derde keer met een man.
We hebben eerst even ergens gegeten en zijn daarna met Laxmi meegegaan naar de bruiloft. Daar waren ze nog druk bezig met allerlei rituelen die bij de bruiloft horen. We zijn hier een poosje wezen kijken en daarna naar het huis van Bim, een lid van NEST, gegaan. Naomi achterop de motor en Michiel en ik in een tempu, een minitaxi waar je gebukt in moest zitten omdat je anders je hoofd zou stoten. Vanaf daar was het nog een klein stukje naar het huis van Laxmi en ben ik achterop de motor gegaan en de anderen lopend met Pratit. Hij gaat ons misschien de eerste weken als tolk begeleiden op de scholen, omdat hij aardig goed Engels kan.

Daar aangekomen werden we welkom geheten in ons nieuwe huis voor de komende tijd en hebben we kennis gemaakt met onze nieuwe ‘familie'. Haar broer, schoonzus en neefje wonen hier ook, maar zij kunnen geen Engels. Baboe, het neefje, noemt Naomi en mij ‘aunty' dus ik heb mijn eerste tantezeggertje in Nepal wonen.:p We wonen hier mooi rustig en vrij, een beetje net als thuis alleen dan met wat bergen op de achtergrond!

's Avonds hebben we eerst wat gegeten, hebben een spelletje gedaan met Pratit en daarna zijn we met z'n allen naar de getrouwde nichtjes gegaan, waar we nóg meer rituelen hebben gezien en ook nog weer hebben gegeten.

Mijn nummer hier is: +9779818814193. Jullie mogen proberen te smsen, zelf heb ik in Kathmandu een paar mensen geprobeerd te smsen, maar het is alleen naar Remco gelukt en hij kon dan weer niet terug sturen dus het werkt nog niet echt optimaal.

Misschien koop ik hier nog wel een ander sim-kaartje omdat dat nog weer goedkoper schijnt te zijn en het bereik ook beter is, maar dat horen jullie van me wanneer ik een nieuw nummer heb.

Internet moest nog geïnstalleerd worden, ze hebben een nieuwe router. Eerst lukte dit niet, maar nu hebben we wel internet, alleen wel met een kabeltje dus ik ben benieuwd wanneer en of we nog draadloos internet krijgen!

Het is hier wat warmer dan in Kathmandu en 's nachts dus ook niet zo koud dus dat is wel fijn. Ik hoef niet meer met een dikke stapel dekens over me heen te slapen, dus die gebruik ik nu maar als matras want het bed is niet heel comfortabel. Maar ik heb er tot nu toe goed op kunnen slapen dus daar gaat het om!

Morgen is er een toernooi met onder andere volleybal, dus daar gaan we kijken en ik denk dat we dinsdag een begin maken met de kennismaking op de verschillende scholen waar we les gaan geven.

Echt leuk trouwens om alle reacties te lezen, blijf maar sturen.:)

Op Nepalese bodem!

Mijn eerste rijstmaaltijd heb ik inmiddels achter de kiezen! We zijn gisteravond uit eten geweest en heb daarna op de kamer, de ik met Naomi deel, gezeten om alvast wat te typen van mijn ervaringen tot dusver. Het was gisteravond en ook nu pikdonker, het licht kan niet aan en er is hier ook geen straatverlichting. Er is namelijk niet genoeg stroom om heel Kathmandu tegelijk van te voorzien, dus vandaar dat het verdeeld wordt over de dag. Waarom we nu geen licht hebben en internet het wel doet, is nog wel een raadsel..

Ik ben gisteren redelijk op tijd naar bed gegaan, want ik had wel slaap in te halen! In Delhi stonden er wel ligstoelen waar we op konden liggen, maar om in slaap te komen viel vies tegen en dan duurt 14 uur wel heel erg lang. (De tussenstop zou eerst 13 uur duren, maar we waren een uur ingevlogen dus een uur eerder in Delhi.) Bij aankomst werden we gelijk geholpen aan de balie om opnieuw in te checken. Vervolgens werd gezegd dat we een paar minuten moesten wachten op de banken die daar stonden. Die paar minuten werden echter een uur, want ze doen het hier wat rustiger aan dan in Nederland. Maargoed, we hadden tijd zat en zo konden we gelijk al wat wennen hoe de cultuur hier in elkaar steekt.

De vlucht naar Kathmandu duurde maar anderhalf uur dus dat was wel te doen. Daar op het vliegveld werden we opgewacht door Madan, de eigenaar van het guesthouse. Met hem zijn we in een auto naar het guesthouse gebracht. Onderweg heb ik mijn ogen uitgekeken. De auto's rijden hier links en al toeterend wordt er om andere auto's, moters en fietsen heen gemanoeuvreerd. In het guesthouse hebben we eerst een lekkere kop thee met melk en suiker gedronken (inclusief een drijvend velletje, niet helemaal mijn favoriet :p) en daarna een heerlijke warme douche genomen!

Vanmorgen hebben we eerst uitgeslapen, hebben ergens ontbeten (toch nog brood met een lekker gebakken eitje) en zijn daarna met een riksja (dit is zegmaar een Neplese fietsjoe, een fietstaxi dus, maar dan wat gammeler) richting Swayambhunath gegaan. Dit is een boeddhistische tempel die ook wel als ‘Monkey Temple' bekend staat om de vele apen die daar rondlopen. Het laatste stukje moesten we lopen en hebben we veel gezien. Krotten langs de weg waar de mensen in wonen, mensen die kleren met de hand aan het wassen zijn en was die over muren en tussen bomen hing.. echt armoede!

Straks gaan we de stad weer even in om wat te eten en misschien gaan we nog even naar de voetbalhal hier tegenover ons guesthouse. Daar is een zaaltje met één veld van kunstgras, (best apart tussen alle armoedige gebouwen) en daar zijn als het goed is nu teams tegen elkaar aan het voetballen. Jammer dat ik m'n enkel nog ingetaped heb, anders had ik zo een partijtje me kunnen doen. :p

Vandaag was het banda hier, oftewel staking. Echt alles lag stil, er reden vrijwel geen auto's en motors en de winkeltjes waren allemaal dicht. We konden dus nog geen sim-kaartje kopen. Waarschijnlijk komt dat morgen wel en bij het volgende verslag zal ik dan mijn nummer vermelden.

Het is hier trouwens heerlijk weer, het zonnetje scheen de hele dag en vanmiddag heb ik heerlijk in een shirtje met korte mouwen gelopen! 's Avonds koelt het wel af dat merken we in huis ook, vannacht met een dikke stapel dekens over me heen geslapen.

Zaterdag gaan we per jeep naar Hetauda, waar we tijdens onze stage zullen verblijven. Voor degene die daar wat naartoe willen sturen, dit is het adres:

Prajwal Skisha Sadan Englisch School
Hetauda - 6, Chaughada
Makanwanpur
Putali Bazar
Nepal

Mijn maag begint te knorren, tijd om wat te gaan eten nu.. tot de volgende keer!

Liefs Esther