Deze week hadden we twee keer feest. Pratit, de jongen die met ons meegaat naar de scholen, was woensdag jarig. We waren 's avonds uitgenodigd om samen met familie dit te vieren en dat houdt hier in dat je niet alleen gebak eet, maar ook een hele maaltijd! Eten in overvloed en wanneer je bord leeg begint te raken wordt er gevraagd of je niet nog wat meer wil. Eigen schuld dan als je nog honger hebt na de tijd!

Zaterdag was Naomi jarig en dit hebben we volgens Nepalese gewoontes gevierd. 's Morgens uiteraard weer rituelen, waarbij we allemaal een tika kregen (zo'n stip op je hoofd :p). Historisch moment, want dat was de eerste keer, ben benieuwd hoeveel er nog volgen! 's Avonds hebben we eerst weer gegeten met z'n allen en vervolgens was het tijd voor de taart! De jarige geeft hier iedereen een stuk taart in zijn mond, maar dat liep nu iets anders. De taart ging niet alleen in de mond, maar ook lekker in het gezicht.. dikke lol!

Naast de feestjes zijn we natuurlijk ook hard aan het werk geweest. We hadden alle sportdocenten de opdracht gegeven om zelf een les voor te bereiden zodat we konden zien wat zowel het niveau van de docenten was als van de leraren. Op de meeste scholen kregen we een wedstrijd te zien (over het algemeen volleybal, erg populair hier omdat daar vaak toernooien in zijn tussen scholen) en daar deden dan de beste jongens aan mee of alleen studenten die geïnteresseerd waren. Aan ons dus de taak om te laten zien dat het voor iedereen goed is om te sporten en dat het niet alleen om prestatie gaat, maar ook gewoon om het plezier!

Ook heb ik deze week de eerste sportlessen vanuit een boek gehad. In de eerste klas kwamen acro aan bod waarbij de oefeningen stap voor stap uitgebreid werden beschreven. De kinderen hadden geluk dat er daarna ook nog tijd was om naar buiten te gaan om zelf aan de slag te kunnen. De klas die volgde had dat geluk niet. Nadat de docent algemene informatie over atletiek had gegeven en de onderdelen running en high jump uitgebreid had uitgelegd, was er alleen nog even tijd om te overhoren of de kinderen nog wat onthouden hadden. Voor ons was het best een keer komisch om dit een keer mee te maken, maar voor de kinderen was het natuurlijk alleen maar heel saai!

Op één school waren we wel blij met wat we zagen, dit was op de dovenschool. Naast dat de meeste kinderen doof zijn, zijn er ook verschillende kinderen die daarnaast nog een achterstand of handicap hebben. In tegenstelling tot de andere scholen waren hier slechts een paar kinderen die niet mee deden omdat de spellen op cognitief gebied te moeilijk voor hen waren, maar het schijnt dat er ook lessen zijn waarin ook zij gewoon mee kunnen doen. Het was voor de verandering wel leuk om in plaats van volleybal eens simpele spellen te zien waarin iedereen lol had!

Verder zijn we zaterdag ook met de kinderen van het kindertehuis naar het sportveld geweest. De meeste kinderen hebben of een geestelijke of een lichamelijke beperking en sommige zijn wees en daarom opgenomen in dit tehuis. Met hen hebben we ook wat spellen gedaan en een deel wist zichzelf prima te vermaken met al het sportmateriaal wat was meegekomen naar het sportveld vanuit het tehuis. Normaal gesproken is er niemand die activiteiten met hen kan doen, dus het was alleen al mooi om hen te zien genieten!

Maandag gaan wij nog weer richting Kathmandu. Hier hebben we dinsdag een afspraak met Wilko van de organisatie ICFON vanuit Nederland om het met hen over het project te hebben. Maandag willen we dan langs het ziekenhuis voor Michiel, hij is afgelopen week flink ziek geweest en heeft waarschijnlijk een bijholteontsteking. Om het wat sneller op te laten knappen zou het goed zijn om antibiotica te slikken en in Kathmandu zit een goed ziekenhuis, dus kunnen we dat mooi combineren met het gesprek met Wilko. We slapen dan 2 nachten bij Madan en komen woensdag weer richting Hetauda.

Afgelopen week hebben we ook de nieuwe simkaartjes gekocht en ik heb dus een nieuw nummer: +977 9845568483, hopelijk werkt dit beter!

Leuk om al die verhalen over het schaatsen te lezen, zou voor één dagje best wel willen ruilen! Zelf heb ik nu een tijdelijk verbod op het fietsen en lopen van lange stukken aangezien ik weer meer last van mijn enkel kreeg door het fietsen op slechte en alles behalve vlakke wegen. Nu geniet ik van de ritjes overal naartoe achterop de motor.. niet verkeerd maar ik hoop toch dat ik binnenkort weer zelf kan fietsen, zodat ik niet steeds van anderen afhankelijk ben!

Er staan trouwens nog weer nieuwe foto's in de albums.. Het uploaden van foto's duurt wat langer door het internet, dus ik voeg in etappes de foto's toe.;)