Ruim 2 weken geleden, toen ik mijn vorige verslag geplaatst heb, hadden we nog één dag te gaan voor de teachersclinic. Al vielen de eerste verwachtingen wat tegen, uiteindelijk heb ik het toch met een goed gevoel af kunnen sluiten. De docenten waren erg positief en gaven aan veel geleerd te hebben. De nieuwe datum voor het sporttoernooi is nog niet bekend, maandag hopen we een meeting te hebben met van alle scholen de directeuren en (sport)docenten die bij het toernooi aanwezig zullen zijn. We zouden eigenlijk al vanaf vorige week weer gaan lesgeven op de scholen, maar dat liep toch weer net even anders. Ik kijk inmiddels al nergens raar van op hier! Zaterdag de 21^e was het moederdag en ben ik samen met Laxmi en haar broer Ganesh naar een huis geweest waar ouderen wonen die geen familie meer hebben om voor ze te zorgen. Het is hier namelijk gebruikelijk dat ouders wonen bij en verzorgd worden door het gezin van één van hun kinderen. Grote verzorgingshuizen zoals de Meente in Genemuiden kom je hier dus niet tegen. We hebben hen wat fruit gebracht en in ruil daarvoor kregen we een tika op ons hoofd. Toen we daar weer weg gingen, vertelde Ganesh dat het nog 10 dagen langer ging duren voordat de scholen weer volop zouden draaien. Dit betekende dus voor ons dat we nog geen sportles konden geven. Nu hadden we nog wel wat dingen op de planning staan, maar niet genoeg om al deze dagen mee te kunnen vullen. Hierover hebben we overlegd met Nederland en daar vandaan kregen we toestemming om deze dagen vrij te nemen. Onverwachts dus opnieuw vakantie!

Dinsdag stond er eerst nog een meeting met de Shanti Bahira op het programma. We zijn van plan om daar een sportveld aan te leggen, omdat deze school goed inzet voor het project heeft laten zien maar geen goede sportvoorziening heeft. Hiervoor moesten ze wel eerst een goed toekomstplan op tafel leggen. Deze moest nog gemaakt worden toen we daar waren, maar is inmiddels opgestuurd naar ICFON. Zij hebben hier nog wat tips aan toegevoegd, maar de goedkeuring is er dus we zijn er nu vrijwel zeker van dat er een sportveld gaat komen, de vraag is alleen nog binnen welk termijn. Het zou mooi zijn als nog wat van het resultaat kunnen zien voordat we weggaan, maar het motto hier is nu ‘wel hopen, niet verwachten', dus we zullen het zien!

's Middags zijn we naar Daman gegaan, een plaatsje op de weg van Hetauda naar Kathmandu. Dit ligt wat hogerop in de bergen en bij helder weer heb je een mooi uitzicht op de bergen. De volgende ochtend om 5 uur de wekker gezet om de zonsopgang te bekijken. We hadden geluk dat het toen redelijk helder was, vrij snel naar de zonsopgang werd het bewolkt.. Diezelfde ochtend naar Kathmandu gereden met de locale bus en daar kwamen we rond de middag aan. Daar hebben we canyoning geboekt voor donderdag en vrijdag bij het Borderlands Resort. Dit ligt 3 uur rijden bij Kathmandu vandaan dichtbij de Tibetaanse grens. Het was dus een mooie gelegenheid om daar gelijk een kijkje te nemen. De brug, wat de grens was, mocht niet betreden en gefotografeerd worden en aan beide kanten van de grens stond een enorme rij met vrachtauto's die allemaal aan het wachten waren om de grens over te steken, echt apart om te zien. Daarna hebben we bij hot springs gekeken, we zijn het water niet in gegaan. Niet echt ideaal om met warm weer ook nog eens in een warm bad te liggen. De koude douche bij Laxmi kan ik met deze temperaturen nu meer waarderen! Vervolgens was het tijd voor canyoning. De eerste dag zijn we langs een paar kleine watervallen naar beneden wezen abseilen om een beetje in te komen en de tweede dag waren de grote watervallen aan de beurt plus wat springen en glijden. De hoogste waterval was 45m. Bijzondere ervaring om te abseilen en op sommige punten de volle laag te krijgen van zo'n waterval!

Zaterdag ben ik naar Nagarkot geweest, soortgelijk aan Daman maar iets groter en naar mijn mening ook mooier dan Daman. Toen ik aankwam begon het niet veel later te regenen en de volgende ochtend was het ook wat bewolkt, dus jammer genoeg geen mooi uitzicht op de bergen! 's Middags via Bhaktapur weer terug gegaan, waar ik nog even aan het water heb gezeten. Daar werd ik opeens aangesproken door twee jongens die wilden weten hoe ik heette. Dus kennis gemaakt met hen en toen ik vertelde dat ik Esther heette vroeg één van hen of ik christen was. Die vraag is me hier nog niet vaak gesteld, maar het scheen dus dat hij zelf ook christen was en de naam Esther herkende hij als Bijbelse naam. De meeste mensen zijn hier hindoe of boeddhist dus dat was wel een verrassing! Hij vertelde dat hij sinds 2 jaar christen was en dat hij ook naar de kerk ging, waar ze op woensdag en zaterdag diensten houden (zaterdag is hier de enige vrije dag i.p.v. zaterdag en zondag bij ons). Het lijkt me mooi om eens zo'n Nepese dienst mee te maken, dus dat staat sowieso nog op de planning voordat ik weer naar Nederland ga! We hebben nog ergens wat gedronken in een theehuisje (wat luxer klinkt dan dat het eruit ziet, maar de thee smaakte prima), nummers uitgewisseld en toen was het voor mij tijd om de bus terug naar Kathmandu te nemen.

Maandag was het Koninginnedag wat we gevierd hebben bij een hotel van Nederlandse eigenaren. 's Middags was er voor de kinderen vrijmarkt, hier zijn wij niet geweest. Tegen de avond zijn we wel naar de receptie geweest die bij datzelfde hotel gehouden werd. Op de receptie waren veel in oranje geklede Nederlanders, maar ook Nepalezen die op de één of andere manier ook wat met Nederland hebben. Bij ontvangst kregen we gelijk een rood-wit-blauw lintje opgespeld en een glaasje oranjebitter aangeboden. Verder was het feest compleet met kaas, haring en bitterballen, een toespraak van iemand van het consulaat, het Nepalese en Nederlandse volkslied en Nederlandse muziek! Erg gezellig en leuk om toch ook koninginnedag in Nepal te kunnen vieren.

Dinsdag hebben we nog wat projectwerk gedaan en woensdag ben ik met Michiel weer richting Hetauda gegaan. Naomi is nu nog in Kathmandu en komt morgen terug omdat ze vanmiddag pas haar visum voor India op kan halen.

Inmiddels is mijn enkel zover hersteld dat ik het voetballen ook weer opgepakt heb. Bij de Bans Gopal school in de buurt van Laxmi's huis is er elke morgen om half 6 een groep mannen die voor de leuk een potje voetbal spelen. Met hen heb ik nu 2 keer mee gespeeld en misschien ga ik vanmiddag richting Hetauda waar een dameselftal traint. Met hen heb ik gisteren kennis gemaakt en het lijkt me leuk om ook eens met hen mee te trainen, ben benieuwd hoe dat hier gaat!

De sportlessen zijn trouwens nog weer een week opgeschoven. We hopen nu volgende week maandag te beginnen. De overheidsscholen doen deze dagen mee aan een toernooi, waardoor we nu geen les kunnen geven. Dat betekent dat er nog 4 stageweken overblijven waarin we les kunnen geven, maar waarschijnlijk komen er tussendoor ook nog wel weer stakingen aangezien de datum ook steeds dichterbij komt waarop het nieuwe wetboek klaar moet zijn. Hopelijk vallen er niet al te veel dagen uit..

Voor nu genoeg belevenissen uit Nepal, tijd om voor school aan het werk te gaan. Helaas nog genoeg werk om me voorlopig niet te vervelen!

Liefs en groetjes, Esther