Inmiddels zijn we alweer een week terug uit Kathmandu. Daar hebben we als eerst het ziekenhuis bezocht, hier kreeg Michiel te horen dat hij inderdaad bijholteontsteking had, wat zijn dokter in Nederland ook al vermoed had en heeft hier antibiotica voor gekregen. Gelukkig gaat het inmiddels een stuk beter en heeft hij nu alleen nog last van zijn oren die dicht zitten. De volgende dag hadden we het gesprek met Wilko. We hebben nu nieuwe handvatten waar we verder mee kunnen betreft het project en ook worden de problemen waar we tegenaan lopen met de organisatie in Nepal verder opgepakt dus dat is wel fijn. 's Avonds zijn we met Pratik (broer van Pratit die in Bhaktapur studeert, wat dichtbij Kathmandu ligt) naar Patan geweest waar we een rondleiding van hem hebben gehad. Woensdag zouden we terug naar Hetauda, maar nu had Naomi de pech dat ze ziek werd. Michiel en ik hebben die dag dat we langer in Kathmandu waren de mogelijkheid gehad om iemand te spreken die veel ervaring had met blinden. Hij wist te vertellen welke activiteiten we met de blinde studenten kunnen doen op het gebied van sport en hoe we aan de materialen kunnen komen. We hadden al gezocht naar een bal dat geluid maakt, maar zonder resultaat. Hij gaf de tip om een bal te kopen zonder geluid, deze open te snijden, bonen o.i.d. erin te doen en hem dan door een schoenmaker weer dicht te laten naaien. Dat moeten we dus nog even uit gaan proberen! Het zou mooi zijn wanneer we straks ook aan de slag zouden kunnen met de 10 blinde studenten die één van de scholen heeft! Verder hebben we die dag wat dingen op de computer uit gewerkt voor het project en zijn we naar Pashupatinath en de Bodnath tempel geweest. Pashupatinath is een crematieplaats aan een heilige rivier waar Hindoes de hele dag door op traditionele manier gecremeerd worden, best indrukwekkend om te zien. De Bodnath tempel is de grootste boeddhistische tempel van de wereld en we zagen daar veel mensen bidden of om de tempel heen lopen (iedereen met de klok mee) om gebedsmolens rond te draaien. Donderdag voelde Naomi zich gelukkig een stuk fitter en hebben we de jeep terug genomen naar Hetauda.

Vrijdag hebben we zelf onze eerste les gegeven op de dovenschool.. Het duurde wel allemaal wat langer voordat de activiteiten duidelijk waren (onze uitleg moesten we eerst in het Engels vertellen aan Pratit, deze vertaalde het naar Nepalees aan de tolk die het weer in gebarentaal vertaalde naar de dove sportdocent zodat hij het uiteindelijk uit kon leggen aan de kinderen), maar dat deed er niet toe. Het was echt leuk om te zien hoe de kinderen genoten van een simpele warming up en anders simpele spelletjes en ook hoeveel plezier de sportdocent er zelf in had!

Zaterdag zijn we eerst naar het kindertehuis met de gehandicapten geweest en daarna was het holidaytime! In verband met verschillende feestdagen hebben de scholen namelijk vrij t/m woensdag, dus wij ook.J Meestal zijn ze hier losse dagen vrij en geen hele weken zoals wij behalve in de examenperiode, daarom vonden we het een mooie kans om deze dagen richting Sauraha te gaan, een plaatsje dat grenst aan het Chitwan National Park. Onderweg hier naartoe hebben we het laatste stukje op het dak gezeten van een locale bus, ondenkbaar en onmogelijk in Nederland maar hier heel normaal en iets wat je echt een keer moet hebben meegemaakt! We hebben geslapen in het Jungle Resort en zijn het park in geweest met een kano, jeep en op de rug van een olifant, ook een hele ervaring! Verder zijn we naar het Elephant Breeding Centre geweest met jonge olifanten en naar een cultuurshow met verschillende dansen. We hebben jammer genoeg geen tijgers gezien en beren, maar wel één neushoorn (ergens in de verte:p) en verder heel veel krokodillen, herten en vogels.

Nu is het hier dinsdagmiddag en zijn we inmiddels weer thuis. Tot 5 maart kunnen we hopelijk volop aan het werk op de scholen. Daarna is het examenperiode en hebben we tijd voor andere dingen, zoals de teacherclinics. Na de examenperiode veranderen de schooltijden op de overheidsscholen en dat houdt in dat er in verband met de warmte 's morgens al om 6 uur begonnen wordt! Gelukkig heb ik nog even om me daar mentaal op voor te bereiden..

Dat was het voor nu, tijd om te ontbijten!