Woensdag 7 maartzijn wede straat opgegaan om iedereen een vrolijk kleurtje te geven! Het was namelijk Happy Holi!!Dat begon redelijk onschuldig met alleen poeder, maar uiteindelijk had ik meerdere eieren en ook andere mengsels met allerlei kleuren in mijn haar zitten. Resultaat: zie foto's! Thuis gekomen was alles keihard geworden en hebben we bij de wasplaats verderop onze haren en gezicht gewassen. Daarna onder de douche de rest schoon geboend.
's Middags werden we bij Sanjay thuis verwacht, waar Michiel slaapt, om daar te eten. Speciaal voor deze gelegenheid moest er ook bier en whisky ingeslagen worden. De Nepalezen zijn hier iets minder gewend alcohol te drinken dan de meeste Nederlanders, dus dat zorgde wel voor de nodige gezelligheid! Vervolgens ben ik 's avonds nog met Pratit mee geweest naar een bruiloft in de buurt. Het was de eerste bruiloft voor mij in Nepal tussen man en vrouw, wel leuk om een keer mee te maken!
De volgende dag was het officieel ook nog Holi, maar gelukkig wordt het door de meeste mensen hier alleen op de eerste dag gevierd dus konden we deze dag lekker schoon blijven. 's Avonds hadden we wel weer een bruiloft, de tweede bruiloft van de nichtjes van Laxmi waarbij ze met de zon trouwen. Naomi en ik mochten voor deze gelegenheid een sari aan waarop we veel leuke reacties kregen. Blanke mensen in sari zien ze natuurlijk niet elke dag! Eerst hebben we de meiden cadeautjes gegeven, deze werden direct in plastic tassen gestopt, want het is hier blijkbaar niet de gewoonte zoals bij ons om direct uit te pakken. Daarna werden er snacks en wijn geserveerd, maar het schijnt dat ze hier met wijn whisky bedoelen, dus zo zat ik voor dag 2 aan de whisky. Niet dat ik daar heel blij mee was, drink toch liever wijn dan whisky! Toen we gegeten hadden ging de muziek aan en ja hoor, ook wij moesten er aan geloven.. voetjes van de vloer! Daarna nog weer wat gegeten en was het tijd om onze normale kleren weer aan te trekken, anders pasten we niet met z'n drieën terug op de motor.:p

Die dagen daarna waren we vrij en ik was eerst van plan om alleen ergens heen te gaan voor een paar dagen, maar uiteindelijk heb ik samen met Laxmi de bus richting Lamjung genomen waar vrienden van haar woonden. (Eerst nog bij Bhim langs gereden waar een kaartje van Joanne voor mij was binnen gekomen na 4 weken onderweg te zijn geweest, goed begin van een paar dagen weg!) Toen we in Lamjung aankwamen was het al donker en ik was aardig moe van de lange reis, dus ben na het eten lekker het zachte logeerbed in gedoken!
De volgende dag hebben we een tempel bezocht en kwamen we langs een soort van pottenbakkerij waar we een poosje hebben gekeken. Daarna zijn naar een smalle lange loopbrug gelopen, daar overheen naar de overkant en door een smalle rivier weer terug. 's Middags konden we met die vrienden meerijden naar Pokhara, waar ze een anniversary hadden van familie. Daar heb ik genoten van het heldere uitzicht op de bergen van de Annipurna, het Phewa meer en verder hebben we het Mountain Museum bezocht en wat tempels.
Vervolgens heb ik 's middags rond 3 uur alleen de bus weer terug naar Hetauda genomen. Laxmi had te horen gekregen dat de private schools weer een staking hadden, wat betekende dat ze een paar dagen extra vrij was dus nog langer kon blijven. De verwachting was dat ik rond 9 uur 's avonds weer terug zou zijn in Hetauda, maar dit liep iets anders. Onze buschauffeur was namelijk zijn helpers vergeten mee te nemen na een tussenstop. Hier kwam hij achter toen hij al een aardig eindje verder was. Waarschijnlijk kostte het teveel benzine om weer terug te rijden om ze op te halen, dus zat er niks anders op dan te wachten tot ze lopend weer terug waren. Uiteindelijk hebben we een uur stil gestaan en was ik half 11 's avonds pas in Hetauda. Daar werd ik opgehaald door Bhim en Pratit en bij Bhim thuis kon ik gelukkig ook nog wat eten, want avondeten had ik nog niet gehad. Toen ik half 12 thuis afgezet werd, zat alles al op slot. Naomi's batterij van haar mobiel was leeg en ze had geen stroom waardoor ik haar niet had kunnen laten weten dat ik later was! Gelukkig is onze kamer aan de voorkant van het huis en was Naomi makkelijk wakker te maken zodat ik ook mijn bedje in kon duiken!

Deze week zijn de examens op de overheidsscholen begonnen, wat voor ons inhoudt dat we volle bak theoretische dingen voor het project kunnen uitwerken, zoals sporttoernooi en teacherclinics. Nu heb ik zelf de laatste dagen nog niet veel kunnen doen, want sinds deze week weet ik ook hoe het is om ziek te zijn in Nepal.. Maandagavond heb ik overgegeven tot mijn maag compleet leeg was en in de dagen die volgden heb ik weinig eten binnen kunnen krijgen. Ontbijt ging vaak nog aardig, maar 's avonds voelde ik me dan weer dusdanig beroerd dat ik echt niet aan eten moest denken. De ORS is in ieder geval niet voor niks meegereisd naar Nepal want dat kon ik deze dagen wel gebruiken. Nog steeds voel ik me erg slap, maar sinds vandaag heb ik weer meer eetlust dus dat is een goed teken!

Verder gaat het ondertussen gelukkig steeds beter met mijn enkel! Ik heb de laatste dagen geen pijn gehad en wil komende week wanneer ik weer genoeg energie heb, het fietsen weer oppakken. Hopelijk blijft de pijn weg, zodat ik straks over 3 weken ook mee kan met Annemiek en Klaas om een trekking te maken! Toch een leuk vooruitzicht om de komende tijd mee aan het werk te gaan! :)