Toch maar even weer een verslag voor Holi.. eigenlijk heb ik het idee dat we nadat we uit Chitwan zijn weer gekomen niet zo gek veel hebben meegemaakt, maar nu ik er zo over nadenk misschien ook weer wel! Het is de laatste anderhalve niet helemaal gelopen zoals gepland, maar dat begint hier gewoon te worden. Planning is hier heel handig zolang je het alleen als richtlijn gebruikt, want helemaal aan een planning houden lukt hier niet.

Ten eerste hebben we te maken met politieke onrust. Er is hier momenteel een regering aan de gang die eigenlijk maar 2 jaar aan de macht mocht zijn, maar na 5 jaar nog steeds aan de macht is. Zij moeten binnen 2,5 maand voor een nieuw wetboek moet zorgen, vandaar dat er nu veel stakingen zijn om daar invloed op uit te oefenen. En staken wordt hier in Nepal redelijk massaal gedaan, veel winkels zijn dicht en ook de scholen zijn gesloten wat voor ons betekent dat we geen les kunnen geven. Vorig weekend hebben ze de zaterdag en zondag als vrije dag omgegooid, waardoor wij niet naar het kindertehuis met de gehandicapten konden, omdat zij in plaats van zaterdag nu zondag vrij hadden en thuis waren. Dat blijft trouwens gek, dat zondag hier normaal gesproken een normale werkdag is en ze alleen op zaterdag vrij zijn met z'n allen! Gelukkig was die staking maar één weekend en konden we zaterdag wel weer naar het kindertehuis.

Die zondag zijn er ook gevechten geweest met de politie, wat reden gaf om maandag te staken. Eerst zou er vandaag ook weer een staking zijn, maar gelukkig ging deze niet door. Zo konden we toch nog lesgeven op de scholen die voor deze dag op het programma staan voor de examenperiode!

Tijdens de staking vorige week maandag is er ook een bom ontploft voor een oliebedrijf in Kathmandu uit protest tegen de hoge olieprijzen. Gevolg: 3 doden en 6 gewonden.. best schrikken en ik was ook blij dat we op dat moment gewoon in Hetauda zaten en niet in Kathmandu!

Dinsdagochtend hebben we gewoon les kunnen geven. Dat was dinsdagmiddag ook de bedoeling en dat zou ook zijn gebeurd als het sportveld niet bezaaid lag met stenen. De afspraak was dat die stenen weggehaald zouden zijn wanneer we les zouden komen geven, maar niemand wist van deze afspraak af en ook de principal was niet aanwezig. We vonden het erg sneu voor de kinderen, maar hebben uiteindelijk toch besloten om geen les te gaan geven. Het moet tenslotte wel van 2 kanten komen.. Inmiddels hebben we een gesprek gehad met de principal van de school en als het goed is wordt tijdens de examenperiode aan het sportveld gewerkt dus hopelijk kunnen we na de examens hier wel aan de slag! Morgenmiddag zijn we nog wel van plan om naar deze school te gaan om met de blinde studenten activteiten te doen (op een steen-vrij gedeelte van het veld). De andere klassen zijn dan vrij in verband met voorbereiding voor de examens, maar de blinde studenten hebben een soort woonvoorziening bij deze school dus met hen kunnen we wel wat doen. We hebben 2 ballen kunnen maken met daarin kleine balletjes voor het geluid en we hopen daarmee goalball te kunnen spelen, een sport die (in Nederland) erg populair is voor blinden. Het hangt er nog vanaf of we kunnen gaan of onze tolk Pratit erbij kan zijn. Hij is vanmiddag namelijk naar Chitwan gegaan omdat zijn beste vriend een ernstig motorongeluk heeft gehad en daar naar het ziekenhuis is gebracht. Hij ligt nu op de IC en was mogelijk buiten levensgevaar, maar de toestand was nog steeds kritiek dus laten we hopen dat het goed mag komen!

Donderdagmiddag kwamen we op een school die eigenlijk holiday hadden maar speciaal voor ons nog studenten op school hadden laten blijven om ons typisch Nepalese activiteiten te laten zien. Dat was dan welweer een leuke meevaller!

Vrijdag kwamen we dan weer bij een school waar niemand te zien was. Wij hadden niet begrepen dat er geen les zou zijn.. kleine miscommunicatie, komt wel vaker voor dit soort dingen.:p

Ten slotte kan ik jullie mededelen dat ze hier ook kennis hebben gemaakt met de Nederlandse hutspot en deze viel goed in de smaak, ondanks dat het toch iets anders smaakte dan wij zelf gewend waren. Maargoed, zij tevreden dus wij ook tevreden! Ook hebben we Nepalese momo's gemaakt: deeg met groenten en kruiden erin, te vergelijken met tortellini's. Best lekker ter afwisseling op de rijst wat we trouwens nu niet eens meer standaard elke dag eten aangezien Laxmi nu gescheiden kookt van haar broer en schoonzus door familiegedoe en zij het ook leuk vindt om andere dingen te koken. De rijst was zeker niet verkeerd, maar wat anders is toch ook wel lekker!

Morgen is onze laatste lesdag voor het kleurrijke festival Holi, wat op woensdag en donderdag gevierd wordt, en voor de examens van de overheidsscholen. Vrijdag plus zaterdag zijn we dan ook vrij. Waarschijnlijk dat ik deze vrije dagen nog ga benutten om ergens heen te gaan. Waarheen weet ik nog niet, maar dat gaan jullie vast in het volgende verslag lezen!